Een vogeltje schikt zijn veren op de Sprengenberg.



Dit pluizenbolletje zat te zonnen op een afgezaagde boom. 
Pontificaal op de Sprengenberg te Haarle.
Na enig gepuzzel vermoeden wij dat het een jonge veldleeuwerik is.



Een veldleeuwerik poseert op de Sprengenberg te Haarle.


Roodborst


Vele vogels sieren onze tuin.Twee uur doelbewust gepost om deze plaatjes te kunnen maken.
 De roodborst is favoriete Nederlandse vogel.





20160411 zonsondergang


                    
Bij U, Heer', is de levensbron;
Uw licht doet, klaarder dan de zon,
Ons 't heuglijk licht aanschouwen.

Psalm 36:3


         De hele dag prachtig mooi weer
          zonovergoten
          en aan einde,
          's avonds laat
          zoals dat soms gaat
          bloedrood
          afgesloten.


20160412 de merel en de groeten


        'k Werd vanmorgen opgewekt gewekt
          door een vogel goed gebekt
          langdurig liet hij zich horen
          zong zijn lied in vele koren
          om de ochtend te begroeten.
          Hij wil het niet langer rekken
          om ook jou bij zijn opkomst te betrekken
          bij zijn lied ook jou ontmoeten
          en voor deze dag
          als het effe mag
          dan maar ........ 

          de allerbeste groeten.

In Twente wordt 't lente




Het gazon is weer geverticuteerd
 dit door de jaren heen geleerd
en al eerder kalk gestrooid
en wat graszaad bijgezaaid 
nu wachten tot kan worden gemaaid,
oh... eh...en bovendien, ja voor de rest 
ook nog een klein beetje mest.
zie zo… 't gazon is weer voltooid.


Lof aan de Schepper Heer,
hij laat 't alles groeien en bloeien
en ook deze keer wordt 't weer
een mooie lente in Twente.


zie daar…….!
een ontluikende Rhododendron 
uit onze eigen mooie tuin.

20160402 Van kinderlijke dromen en het lange wachten tot aan de wederkomst



Het voelde zo gewoon, dat in mijn kinderjaren
ik veel liefde, zorg en vreugde mocht ervaren.
Onbevangen, zorgeloos en voldaan ontspannen
keek ik halsreikend uit met grenzeloos verlangen,
naar nog verborgen wensen, liggend in 't verschiet
of naar iets anders wat de toekomst mij dan biedt.


Zonnige zomervakanties leken wel een eeuwigheid,
doldrieste dagen voelden aan als tijdloze maanden,
leken zelfs onbeperkt, al werd dat amper door mij opgemerkt.
't Kind in mij koesterde verwachtingsvolle mooie dromen
die in mijn leven ooit eens werkelijk zouden komen,
ik twijfelde niet, 'k had immers toch nog zee├źn van tijd.


Stilletjes droomde ik dan, van nooit geziene dingen,
die waren nog heel ver weg, voorbij mijn laatste horizon,
En stil bleef ik maar hopen, of iemand ze eens waarmaken kon.
Nu jaren ouder, wijzer en met gans andere ervaringen
koester ik, van kindsbeen aan, mijn onvervulde mijmeringen.
Als tijdgebonden mensen, heeft een ieder zo zijn hemelhoge wensen.


          Deze week hoorde ik een preek
          over het lange wachten
          op Jezus wederkomst
          sommigen zien er naar uit
          en anderen maakt het bang
          we wachten nu al 2000 jaren lang.



          Ik ben niet ontmoedigd
          en zeker ook niet bang
          zo blijven dan die verborgen dingen,
          van al mijn kinderlijke mijmeringen
          ook voor de komende 2000 jaren lang
          zich aan de toekomst opdringen.

"Ik blijf de Heer verwachten en hopen op zijn woord.
Ik wacht in al mijn klachten op Hem, tot Hij mij hoort
Mijn ziel vervuld van zorgen, wacht sterker op de Heer,
dan wachters op de morgen- de morgen, o wanneer."

….en van alle ongerechtigheden, maakt Hij zijn volk weer vrij!
(psalm 130)