2017021 ND: Hans Wiegel heeft niks met Facebook

21 februari 2017, 03:00
Gert Pape, Vriezenveen
ND Opinie
De 75-jarige Hans Wiegel, nog even kernachtig als humoristisch, lees ik in het ND van 18 februari. Deze oud-politicus en VVD-coryfee staat bekend om zijn kernachtige en niet van humor ontblote uitspraken, die destijds door velen werden bewonderd (of waarover men zich verbaasde).

Humor in het leven en in de politiek vindt hij onontbeerlijk. En kernachtige uitspraken doet hij kennelijk nog steeds:

‘Als je in je leven drie echte vrienden hebt, dan is dat al mooi genoeg. Al die vrienden op Facebook, man hou op: quatsch!’

Dat stemt m.i. minimaal tot ernstige menselijke overdenking.
Oh ja, en tussendoor lees ik het antwoord: Hij heeft namelijk geen computer.

20170207 De zin van het leven


Ooit  uitte een collega  zijn vraag over wat nu de zin van het leven is en dat  was nogal cru;
Dat was toen aanleiding tot een discussie.
Die vraag schoot mij op een zondagmorgen zo maar te binnen.

“Wat is de zin van het leven,  je gaat toch allemaal dood?”

Is dat nu zin of onzin of een gewoon een onmogelijke vraag, 
die zich in alle vroegte van deze zondag vandaag,
aan mij haast hoorbaar opdringt als was ik doof 
en toch stiekem wat knaagt aan wat ik geloof.

Ik kan me nu wel  tegen die vraag verzetten,
hem negeren door er gewoon niet op te letten,
maar ‘t is zo zinloos om je daar tegen te verweren
omdat ik weet, dat hij toch weer bij mij terug zal keren.

Dit bovenal gezegend, geliefd en ook wat gepijnigd leven
mag ik elke dag weer bruisend en bewonderend beleven. 
Als u mij vraagt hoe ik over nu over het leven denk
dan zeg ik u: ik ervaar het als een waar godsgeschenk.

Maar naarmate ik toch ouder raak wat denk ik wel vaak 
en wat dieper na over ‘t leven,….het leven na onze dood 
mede gedreven door ervaringen van persoonlijke nood

Ik ontvang  steeds weer en meer van die berichten
van kerkleden, collega’s of van verre neven en nichten 
die in de weg van dit slechts tijdelijke aardse bestaan 
voor ons als  ontijdig maar toch nu al  zijn voorgegaan.

Wat kan ik dan op deze mooie dag des Heren
 met verlichtend geestelijk inzicht daar dan nu nog van leren
 Het antwoord daarop is door Jezus volledig vervuld 
en wordt ons door zijn Geest in dat Grote Boek onthuld
.
Dat boek:  de Bijbel, algemeen en alom bekend
 liet Hij voor heel de wereld na als zijn bevrijdend testament.
 
Jezus worstelde als mens ook met menselijke levensvragen; 
maar bleef gehoorzaam in liefde en trouw aan zijn Vaders wens 
Hij gaf zijn leven als zondoffer voor ons: “ de lijdende mens”.

Aan het einde van ons leven, worden we voor Gods troon gedaagd, 
staan daar met ons leven naakt en broos en worden aangeklaagd 
en hebben God helemaal niets aan te bieden, 
we kunnen alleen maar naar Jezus vlieden.

Nu zijn er steeds meer mensen, die God ontkennen en verwensen
die van Hem, noch zijn volgelingen ook maar  iets christelijks willen horen,
daardoor voelen christenen zich steeds meer in deze wereld verloren.

Jezus werd als de Verlosser der wereld als zodanig  niet herkend 
en als Zoon van God, nog minder, ja geheel niet erkend, 
Gedurende 40 dagen lang werd Hij  door de Duivel bezocht
 met grote verleidingen van wereldmacht werd Hij verzocht
 maar Hij hield stand en wees de duivel gemotiveerd van de hand.

In deze ontkerstenende maatschappij is er nog veel te leren, 
hoe  een ware christen zich in deze wereld dient  te manifesteren, 
en in kracht van zijn Woord en Geest, Gods naam  hooghouden en eren.

Dat is vandaag de dag wel moeilijk maar kruip daarbij niet  in je schulp 
maar spreek vrij uit  en getuig en bid God daarbij om zijn onmisbare hulp
 blijf dan zo  standvastig in je christelijk geloof  en hoedt je voor religiestress
 anders raakt, ook bij  jou , de geest snel uit de fles.

20170206 Tweedekamerverkiezing 15 maart 2017


De Nederlandse hedendaagse tijd kenmerkt zich door politieke ontevredenheid,
de hoge heren van het parlement, het zo geheten Haagse establishment,
voelt zich door het volk nog maar weinig begrepen en erkend. 

De nobele  Haagse politiek raakt onderling ook meer verhard.
blijven elkaar,  hoe onfatsoenlijk en flatteus, de politieke kast uitkeren 
en in de strijd  om de kiezersgunst,  steeds meer en schamperend schofferen.

en ……..ondanks…,
 dat zij zich voor  een goede verhouding met het volk beijvert 
raakt politiek Nederland steeds verder van de kiezer verwijderd.

Dat is een feit en niet alleen in Nederland 
maar zien we ook in menig Europees  ander land. 
De macht moet weer terug naar het volk,
 predikt een politiek  - profeet  ofwel een populistische tolk
aan alle ontevreden en nog onbegrijpende politieke leken.

Over de verwachting van een nieuw gekozen volksvertegenwoordiging 
kan niemand echt inzichtelijk of heel concreets nu nog vertellen,
valt ook voor gerenommeerde onderzoeksbureaus 
maar uiterst moeizaam exact te voorspellen.

Op 15 maart kan elke kiesgerechtigde zich uitspreken 
door wie het land volgens hem moet worden bestuurd
maar let wel op, om het land te kunnen regeren
moet je wel veel kennis hebben, debatteren en verbaal flink presteren.

Elke stemgerechtigde burger  van 18 of meer jaar
wordt geacht weloverwogen te stemmen, dat is klaar.
Maar lang niet iedereen is zich voldoende van die ernst bewust
of met een minimaal vereiste politieke kennis toegerust.

We zijn overgeleverd aan een ontembare gesteldheid
van  uitingen van stemmingmakende  politieke onbesuisdheid
door schreeuwers met hun ongecontroleerde kreten en leuzen
van  minder sociale teksten en onmenselijke keuzen.

Zulke uitingen van  puur populistisch en sadistisch sentiment,
is uit Amerika overgewaaid en wordt hier door velen lof toegezwaaid
Dat sentiment is op de huidige politieke en woelige baren
zo maar naar Nederland en Europa komen overvaren.

Ik hoop, dat op woensdag 15 maart de verkiezingen uiteindelijk toch leidt
tot die vanouds zo bekende typische  Nederlandse nuchterheid;
dat  sentiment, dat zorgt voor een degelijke en eerlijke vent,
van een door de burgers algemeen erkende minister-president
en …………..…niet zo'n Amerikaans ongeleid projectiel
die bijt ons en Europa straks nog in onze  Achilleshiel.