Inspiratie

Een schrijver leeft op inspiratie. Dus zonder inspiratie geen geschrijf. Inspiratie laat zich niet plannen en voert een eigen en een niet te bepalen agenda.

Een schrijver die zich vastlegt op een vaste periodieke productie kan wel eens een groot probleem hebben. Hij zoekt naar inspiratie, peinst en piekert, haren rijzen hem ten berge, hij vindt het niet en komt uiteindelijk uit bij de grote broer van de inspiratie: de frustratie.

Ik mag graag dingen van mij af schrijven. Ik zoek ook wel eens bewust, tegen beter weten in, naar inspiratie. Wanneer het niet komt laat ik mij echter niet frustreren. Ik wacht geduldig af, in de overtuiging, dat het vanzelf wel weer komt.

Inspiratie wordt onbewust ingegeven door bezielende  idee├źn waarin jij je laat meedrijven door creatieve gedachten, die leiden tot bevlogen verhalen of columns.

Het eenmaal gevonden punt van inspiratie wordt vertaald in wollig lyrisch taalgebruik en gaat gepaard met gevoelsargumenten, die de lezer moet raken. De  inspiratie moet wel getoetst worden aan realisme en achtergrondinformatie, wetenschap en de historie van dat punt om enigszins betrouwbaar over te komen.

Dat alles moet leiden tot een schrijverij die lezers moet verleiden tot genoegzame instemming of zo u wilt, afwijzing. Het gaat erom, dat het wat met iemand doet of raakt en dat de lezer vervolgens met zichzelf in gesprek gaat. Ooit las ik, dat een column moet voldoen aan bepaalde eisen. Het moet een pittig of aansprekend onderwerp hebben met scherpe intrigerende stellingen en het moet daarnaast humor bevatten.

Maar eh…..waarom al dit geschrijf over inspiratie?
Leidt dat niet tot frustratie?
Nee…alleen maar om te zeggen,
dat ik ‘t vandaag ontbeer.
Morgen nieuwe kansen,
....... en dan zien we wel weer!