zaterdag 11 mei 2019

van starheid, liefdeloosheid en van naastenliefde en menselijk meedogen


Trouw heeft hij immer betracht
van wat hij doorgaans dacht 
dat er van hem werd verwacht.
Naastenliefde  en menselijk meedogen
stonden hem als hoogste goed 
voortdurend voor ogen.

Hoorde hij in zijn omgeving enig hulpgeroep
dan stond hij daar als eerste op de stoep,
verkeerde er een plaatsgenoot in nood
hij was 't die direct zijn hulp aan bood.
Zonder enig onderscheid van de persoon 
was naastenliefde en ander hulpbetoon
 hem dagelijks helemaal zo gewoon.

Ongevraagd vervulde hij iemands verlangen
zonder daarvoor een tegenprestatie te ontvangen.
Een man, zo simpel en eerlijk van hart 
dat vond men eigenlijk wel bijzonder apart.

Voor hen bleef hij altijd een vreemde gast 
die nimmer in hun  strenge dorpskader past
Lang geleden was hij in hun dorp komen wonen
om zich volgens hen vrijmoedig en onaangepast
in hun gesloten gemeenschap te durven vertonen.

Binnen de dorpse samenleving werd streng geleerd
alles wat van buiten komt is vreemd en dus verkeerd
Hoe veel goeds hij ook deed hij werd nooit vertrouwd
maar als vreemde blijvend gewantrouwd.

Over hem ontstond een ironisch en komisch verhaal
brutaal ging men met de waarheid aan de haal
Niemand kende zijn verleden en zijn achtergrond
niemand, die dat ook maar echt belangrijk vond
voor hen was hij was gemakkelijk te gebruiken
om zijn recht en hun eigen geweten te  ontduiken.

Jaren sleepten zich zo voort; hij is inmiddels een oude man
is uitgewerkt omdat hij het echt niet meer volbrengen kan, 
Hij zit altijd maar thuis, heel alleen in dat grote oude huis
en ook niemand uit het dorp die nog bij hem komt, 
hij is eenzaam en zijn leven is totaal verstomd.

Op een dag werd hen door de notaris gemeld
dat hun nooit echt erkende weldoener en held
 was heengegaan en zijn woning en al zijn geld
aan de hele dorpgemeenschap had vermaakt
Daardoor geraakt zijn  ze totaal van de kaart.
en nu voor 't eerst in schuld  en  in rouw gehuld.

Die starre traditie deed de menselijkheid verbleken
maar die simpele man heef altijd wel geweten
dat zijn dood voor eens en voor altijd
die liefdeloosheid daar kan doorbreken.


(Die simpele man was een volgeling van Jezus)

1 opmerking:

  1. Een volgeling van Jezus, een naaste.
    'Heb uw naaste lief' sprak Hij eens.

    Een bijzonder verhaal in een mooi dichtwerk.

    BeantwoordenVerwijderen

Als 't vlammetje dooft in 't hoofd

Hij vecht voor het behoud van zijn memorie, vreest nog meer het verlies van eigen historie, steevast en heel stellig blijft hij ontkennen da...